Czy można dołożyć styropian na istniejący stropodach?

Inaczej ocenia się stropodach pełny, a inaczej wentylowany. W tym drugim istotna jest także przestrzeń powietrzna i jej działanie. Przykrycie istniejących otworów lub zmiana drogi wentylacji może zmienić warunki wilgotnościowe. Nie należy zamieniać jednego układu w drugi wyłącznie przez dodanie płyt na powierzchni. Zakres remontu powinien wynikać z rozpoznanej konstrukcji.

Do pozostawienia nadają się warstwy, które mają właściwy stan i spełniają funkcję przewidzianą w projekcie remontu. Luźne fragmenty, rozległe odspojenia i nieocenione zawilgocenie wymagają rozpoznania. Nowy klej przenosi siły przez stary układ. Jeżeli papa odrywa się od podłoża, mocne przyklejenie do niej EPS nie usuwa słabego miejsca.

Zakres rozbiórki nie musi być identyczny na całym dachu. Badania mogą wskazać obszary suche i miejscowe strefy wymagające wymiany. Taki podział należy jednak oprzeć na ocenie, nie na kolorze pokrycia. Trzeba również usunąć przyczynę przecieku. Zakrycie zawilgoconego miejsca bez naprawy detalu może odtworzyć problem pod nowym, droższym układem.

EPS jest lekki, lecz remont obejmuje zwykle więcej materiałów. Dochodzą papy, warstwy ochronne, obróbki, czasem balast i urządzenia. Konstruktor powinien uwzględnić cały zestaw oraz istniejące obciążenia. Znaczenie ma także sposób prowadzenia robót. Stos paczek i rolek ustawiony w jednym miejscu obciąża strop inaczej niż równomiernie rozłożone warstwy.

Mocowanie trzeba zaprojektować do rozpoznanego podłoża i ssania wiatru. Przy łącznikach ważna jest warstwa, w której rzeczywiście następuje zakotwienie. Przy klejeniu potrzebna jest odpowiednia przyczepność kolejnych styków. Stara liczba mocowań nie staje się automatycznie właściwa dla nowego dachu. Inny ciężar i geometria mogą wymagać zmiany rozwiązania.

Opór nowej warstwy EPS można policzyć ze wzoru R = d/λ. O wyniku Uc decyduje jednak cały dach, łącznie z pozostawionymi materiałami i odpowiednimi korektami. Ich właściwości powinny odpowiadać rzeczywistemu stanowi. Nie należy przypisywać mokrej, uszkodzonej izolacji parametrów nowego suchego produktu jedynie na podstawie rozpoznanej nazwy materiału.

Dodanie ocieplenia zmienia rozkład temperatury w starej przegrodzie. Trzeba sprawdzić dopływ pary, szczelność powietrzną i możliwości wysychania. Istniejąca papa może pełnić określoną rolę w nowym układzie tylko po jej ocenie. Sama obecność bitumu nie dowodzi ciągłości warstwy ani szczelności przy wszystkich przejściach. Nie ma jednej folii właściwej do każdego remontu.

Nowa izolacja podnosi poziom połaci. Może zmniejszyć wysokość wywinięcia pokrycia przy ścianie, utrudnić odpływ przy progu lub zasłonić część podstawy urządzenia. Takie miejsca trzeba rozrysować przed zamówieniem płyt. W przeciwnym razie oszczędność na rozbiórce może zostać utracona przez kosztowne przeróbki wykonywane pod koniec prac.

Odwodnienie wymaga sprawdzenia spadków w całym polu dachu. Dotychczasowe zastoiska nie znikną od samego dodania płaskiej warstwy EPS. Kliny mogą pomóc ukształtować spływ, ale ich grubość wpływa na detale i bilans cieplny. Wpust powinien pasować do poziomu nowej hydroizolacji. Trzeba zachować dostęp do jego czyszczenia i rozwiązać odwodnienie awaryjne według projektu.

Takie rozwiązanie bywa uzasadnione, gdy stary układ jest rozpoznany, odpowiednio suchy i stabilny. Musi też istnieć miejsce na poprawne wykonanie detali. Jeżeli problemy dotyczą konstrukcji lub rozległego zawilgocenia, samo dołożenie EPS nie jest naprawą. Decyzja powinna obejmować cały dach, wraz z planem prowadzenia robót i ochrony otwartych fragmentów przed deszczem.

Styropian wytwarzają między innymi Paneltech, Neotherm, Arsanit i Genderka. Do remontu trzeba wybrać konkretną płytę o właściwych parametrach i zgodności z nowym pokryciem. Warto zachować opis pozostawionych warstw oraz zdjęcia odkrywek. Takie dane ułatwiają odbiór, późniejsze przeglądy i ocenę ewentualnych zmian wyposażenia na dachu.