Dach fotowoltaiczny nad przechowalnią może łączyć ochronę budynku z produkcją energii. Nie należy jednak dobierać go wyłącznie do wolnej powierzchni. Wilgotność, wentylacja i sezon pracy urządzeń wpływają na wymagania całego obiektu. Zintegrowane pokrycie stalowe jest ciekawym rozwiązaniem przy budowie albo gruntownym remoncie dachu. Musi pasować do jego spadku, konstrukcji i warunków panujących wewnątrz. Przechowalnia ma utrzymać warunki odpowiednie dla składowanego produktu. Dach chroni przed wodą, ale jego zadanie nie kończy się na szczelnej powierzchni. Znaczenie mają także ograniczenie strat ciepła, przepływ pary wodnej oraz współpraca z wentylacją. Zakres wymagań zależy od rodzaju plonów i sposobu prowadzenia obiektu.

Stodoła może mieć atrakcyjną powierzchnię pod dach fotowoltaiczny, ale najpierw trzeba ocenić sam budynek. Stare drewno, nierówne podpory i nieszczelne obróbki nie stają się bezpieczne po wymianie pokrycia. Zintegrowany system warto rozważyć jako część remontu całej połaci. Pozwala wtedy połączyć uporządkowanie dachu z produkcją energii, o ile konstrukcja i sposób użytkowania obiektu odpowiadają jego wymaganiom. Pierwszy krok to ustalenie stanu konstrukcji. Należy sprawdzić zawilgocenie, ślady korozji biologicznej drewna, odkształcenia i połączenia. Ważne są też miejsca oparcia na ścianach. Dach może wyglądać równo z podwórza, a mieć osłabione końce belek lub prowizoryczne naprawy ukryte pod starym pokryciem.

Chłodnia może zużywać dużo energii w czasie słonecznej pogody, co sprzyja wykorzystaniu produkcji dachu PV. Nie oznacza to jednak pełnej zgodności obciążenia z pracą ogniw. Urządzenia chłodnicze działają także nocą, a wymagania przechowywania są stałe. Zintegrowany dach warto więc rozpatrywać jako część większego planu obiektu. Pozwala połączyć nowe pokrycie z własnym źródłem energii, bez osobnych paneli ponad połacią. Podczas ciepłych dni zapotrzebowanie na chłodzenie bywa duże. W tym samym okresie dach może produkować sporo energii. To korzystny punkt wyjścia do analizy autokonsumpcji, czyli wykorzystania prądu na miejscu. Ocenę trzeba jednak oprzeć na pomiarach lub wiarygodnym planie pracy, a nie na samym skojarzeniu lata ze słońcem.