Budowa chłodni przypomina wykonanie dużej izolowanej komory, lecz jej działanie zależy od wielu detali. Ściany, sufit, podłoga i drzwi muszą ograniczać napływ ciepła oraz wilgoci. Płyty warstwowe PIR ułatwiają stworzenie takiej obudowy. Nie zastępują jednak instalacji chłodniczej ani projektu podłogi. W mroźni szczególnie ważne są szczelne styki i ochrona elementów narażonych na długotrwałe działanie niskiej temperatury. Chłodnia i mroźnia nie wymagają identycznej obudowy. Różnią się temperaturą pracy oraz skalą problemów związanych z przenikaniem wilgoci. Znaczenie ma też rodzaj towaru, jego temperatura przy dostawie i częstotliwość otwierania drzwi. Te dane trzeba przekazać projektantowi przed wyborem grubości płyt.

Cena płyt nie jest ceną domu gotowego do zamieszkania. Do obudowy dochodzą konstrukcja, fundamenty, instalacje i wykończenie, a także rozwiązania zapewniające komfort. Sensowny budżet zaczyna się od jednego zakresu prac. Poniższy przykład pokazuje sposób liczenia na umownych kwotach; nie jest cennikiem rynkowym ani ofertą sprzedaży. Jedna wycena może obejmować wyłącznie szkielet i płyty. Druga doda okna oraz drzwi, a trzecia instalacje i podłogi. Te sumy nie opisują tego samego rezultatu. Przed porównaniem zapisz, co ma działać w dniu odbioru i jakie prace pozostaną po stronie inwestora.

Przy wymianie pojedynczej blachy na dachowe płyty warstwowe obrys połaci podaje tylko część danych. Potrzebne są także rozstaw i położenie podpór, przekrój przez okap oraz sposób zakończenia przy kalenicy lub wyższej ścianie. Nowa grubość pokrycia może zmienić położenie krawędzi względem rynny. Ten poradnik prowadzi od pomiaru istniejącej wiaty do uzgodnienia podziału robót. Pomiary służą do przygotowania oferty; przydatność konstrukcji i sposób mocowania musi ocenić projektant dla wybranego systemu.

Odbiór dostawy płyt warstwowych zaczyna się od sprawdzenia, czy przyjechał materiał wskazany w potwierdzeniu zamówienia. Potrzebne są oznaczenia pakietów, wykaz dostawy i możliwość zapisania stwierdzonych różnic. Sama liczba samochodów lub podobny kolor okładzin nie potwierdzają zgodności. W poradniku pokazujemy, jak połączyć etykiety ze spisem elementów, udokumentować stan widocznych powierzchni i oddzielić sprawdzone pozycje od tych wymagających wyjaśnienia. Proponujemy też sposób zachowania informacji o partiach po rozpakowaniu. Jest to organizacja kontroli materiału, nie instrukcja rozładunku ani ocena nośności płyt. Obsługę pakietów oraz dalsze postępowanie z uszkodzonymi elementami należy prowadzić zgodnie z właściwą dokumentacją i uzgodnieniami z dostawcą.