Ryzyko przecieków zaczyna się już na etapie wyboru pokrycia. Kluczowe są: dopasowanie do spadku, prawidłowe zakłady oraz szczelne detale wokół otworów i krawędzi. Warstwa pod pokryciem musi odprowadzać wodę poza budynek. Każdy system ma własne warunki zastosowania – sprawdź dokumentację dla konkretnego profilu, grubości i układu połaci, bo oznaczenie T18 lub T35 nie wyznacza jednego minimum dla wszystkich wyrobów. Dach odbieraj etapami, ponieważ część błędów znika z oczu po montażu blachy i zabudowie poddasza. Sposób wykonania detali uzgodnij z projektantem.

Po zauważeniu przecieku w dachu najpierw ogranicz szkody wewnątrz i zadbaj o bezpieczeństwo, a nie od razu szukaj źródła nad plamą. Woda potrafi przemieszczać się po elementach dachu, dlatego miejsce mokrej plamy nie musi leżeć pod nieszczelnością. Sprawdź, czy problem występuje przy zwykłym deszczu, silnym wietrze czy odwilży, oraz czy plama narasta stopniowo, czy nagle. Taki zapis warunków pomaga wybrać miejsca do oględzin bez zbędnego demontażu. Ocenę przyczyn i zakres naprawy pozostaw wykonawcy, który opisze znalezioną usterkę.

Membrana wstępnego krycia pod blachą ma przechwycić wodę, która przedostanie się pod pokrycie, i odprowadzić ją na zewnątrz, zanim dotrze do ocieplenia lub konstrukcji. Przy wyborze warto sprawdzić, czy producent dopuszcza układanie na danym podłożu oraz jakie są odporność na wodę, zakres temperatur i trwałość połączeń. Sam parametr Sd nie rozstrzyga o przydatności, bo liczy się cały układ dachu. Należy też ustalić, jak rozwiązano zakłady i zakończenie przy okapie, ponieważ od tego zależy praktyczne działanie membrany.