Wybór między wełną a PIR nie powinien zaczynać się od pytania, który materiał jest zawsze lepszy. Ważniejsze jest zadanie konkretnej ściany lub dachu. Ciepła pracownia, głośny warsztat i chłodny skład potrzebują różnego zestawu cech. Porównanie ma sens, gdy dotyczy pełnych płyt, tej samej funkcji i jasno zapisanych wymagań. Płyta z wełną ma rdzeń włóknisty, a PIR rdzeń z zamkniętokomórkowej pianki. W obu przypadkach o właściwościach decydują także okładziny i połączenia. Nie wystarczy porównać samych materiałów izolacyjnych. Dwie płyty z takim samym rdzeniem mogą różnić się nośnością, masą oraz zakresem zastosowania.

Po remoncie wilgoć może pochodzić z zastosowanych mokrych technologii, ale nie każdy ślad należy automatycznie uznawać za normalne wysychanie. Przed wykonaniem kolejnych warstw trzeba ustalić wymagania konkretnego podłoża i materiału wykończeniowego. Ten poradnik pomaga uporządkować harmonogram, dokumenty i odpowiedzialność między ekipami. Omawia przygotowanie do sprawdzenia, zapis warunków oraz decyzję o rozpoczęciu następnego etapu. Nie podaje uniwersalnej liczby dni schnięcia ani jednej dopuszczalnej wilgotności dla wszystkich materiałów. Dotyczy również prac, w których przewidziano izolację PIR: jej montaż musi wynikać z uzgodnionego rozwiązania. Termin dostawy płyt lub przyjazdu wykonawcy nie jest dowodem gotowości podłoża.