Duża płyta oznacza mniej styków, ale w małym mieszkaniu może być trudna do wniesienia i ustawienia. Mniejszy format łatwiej dopasować do wnęk, choć tworzy więcej połączeń. Przy wyborze PIR sprawdź nie tylko wymiary zapisane w centymetrach. Liczą się też rodzaj krawędzi, rzeczywista powierzchnia krycia i sposób wykończenia płyty. Płyta o nominalnych wymiarach 120 × 60 cm ma 0,72 m², a 120 × 240 cm — 2,88 m². Duży element ma więc czterokrotnie większą powierzchnię nominalną. Nie oznacza to czterokrotnie szybszego montażu: trzeba go przenieść, dopasować i oprzeć zgodnie z wybranym rozwiązaniem.

Izolacja PIR, warstwa szczelna powietrznie i warstwa ograniczająca dyfuzję pary wodnej nie oznaczają tego samego. Pierwsza ogranicza przepływ ciepła, druga niekontrolowany przepływ powietrza, a trzecia wpływa na przenikanie pary przez materiały. Jeden wyrób może pełnić więcej niż jedną funkcję tylko wtedy, gdy jego właściwości i sposób zastosowania to potwierdzają. Ten poradnik pomaga odczytać podział zadań w projekcie dachu i przygotować pytania dotyczące połączeń. Nie wskazuje uniwersalnej kolejności folii ani nie rozstrzyga, czy w konkretnym budynku można zrezygnować z określonej warstwy. Taka decyzja wymaga oceny całego układu, warunków użytkowania oraz dokumentacji zastosowanych produktów.

Opis systemu z ALU powinien wskazywać konkretną wersję płyty i sposób jej zabudowy. Klasyfikacja podana dla określonego podłoża stalowego nie obejmuje z definicji każdej ściany lub podłogi. Zakres dokumentu trzeba porównać z przekrojem. W przeciwnym razie zestawienie materiałów może wyglądać kompletnie, mimo że opiera się na niepasującym wyniku badania. Rozpatrywany przekrój obejmuje układ przegrody z aluminiowo okładzinowanymi płytami PIR. Zadanie IKO enertherm ALU trzeba opisać razem z warstwami przylegającymi do jego powierzchni. Ważnym punktem połączenia jest przejście instalacji przez ciągłą warstwę ocieplenia. Podstawę uzgodnienia stanowi przekrój z pełnym oznaczeniem ALU i wymaganymi warstwami ochronnymi.